Het verdriet van een Spaans dorp

Las Médulas.

Las Médulas zijn een nationaal monument in de bergen van de regio Castilië en León, net ten zuiden van de stad Ponferrada. Ponferrada is bekend van het WK wielrennen in 2014. Las Médulas zijn rode rotsen die uitsteken boven de regio. Het dorpje leefde van de rode rotsen én kastanjes. Las Médulas zijn Patrimonio Mundial (werelderfgoed) sinds 4 december 1997.

In augustus 2025 werd de regio geteisterd door natuurbranden. Het dorp en de regio moest geëvacueerd worden. Grote delen van het beschermde gebied, oude kastanjebomen, het bezoekerscentrum en een uitkijkpunt liepen enorme schade op. De meeste huizen bleven over eind, een aantal raakten (onherstelbaar) beschadigd. De gevolgen zijn enorm. Bewoners met beschadigde huizen kozen ervoor om elders een toekomst op te bouwen. Wandelend door het dorp voel je de pijn. Sinds de natuurbranden ziet het er verlaten uit. Als je het opzoekt op Google, zie je dat het tussen half drie en vier gesloten is, maar ervoor en erna kun je genieten van een wandeling rondom Las Médulas. Een rondje van 3 kilometer, waarbij je een vertakking kunt maken naar de top; klein kilometertje omhoog, klein kilometertje naar beneden.

Als je er nu komt, loop je door een prachtig dorpje. Heel veel horeca, leuke tentjes, mooi aangekleed. Het oogt sfeervol, maar het is er vooral stil. Heel stil. Te stil. Het entreehokje is ook niet meer bezet. Je kunt iets vinden van het al dan niet vragen van entree, maar de entree was voorheen laag. Nu is deze er helemaal niet meer. De locals zijn teleurgesteld in de regering. Met name de lokale regering. De omgeving werd niet goed onderhouden waardoor de vlammenzee makkelijkers om zich heen kon grijpen. Daarbij is er geen ondersteuning bij de wederopbouw van Las Médulas. Moeten de rotsen dan weer helemaal opnieuw opgebouwd worden? Nee, die rotsen die zijn er nog. Maar een derde van het pad is officieel afgesloten, omdat er keien naar beneden kunnen komen.

De bewoners zijn triest. De omgeving oogt een beetje sip. In de straten hangen plakkaten en vlaggen die vertellen over de gevolgen van de bosbranden. Sommige horecatentjes zijn nog open, sommige winkeltjes zijn nog open, maar het leven, de ziel is er een beetje uit. Echt heel sneu om te zien.

Zouden we nog een keer omrijden om Las Médulas te zien? Geen idee. Met het verhaal wat we nu kennen weten we het wel: gun deze locals echt elke cent die ze kunnen verdienen.

Lees ook:

Slovenie Meer van Bohinj

Slovenië

Slovenië, teveel om op te noemen. Desondanks doen we een poging. In de tijd dat ik met de 3X3 Basketballers

De mooiste plek ooit

06:45 ging ’t wekkertje. Klaar maken, snel ontbijtje erin en te voet naar het centrum van Salento. Om 07:30 moest

Tiramisu

Treviso – dat had je nooit verwacht…

Hordes toeristen gaan jaarlijks naar Venetië. Wellicht terecht. Het is er prachtig. Het is er immers niet voor niets zo