Wandelen!

Ruta del Cares | Picos de Europa

De geschiedenis:
Picos de Europa was het eerste Nationaal Park van Spanje en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van het Iberisch Schiereiland.
De Ruta del Cares ontstond omdat men een waterkanaal aan wilde leggen. Net na de tweede wereldoorlog werd het pad verbreed. Toe halverwege de 20e eeuw bergbeklimmers Picos de Europa ontdekten werd het pad een toeristische trekpleister.

Effe praktisch:
De officiële route is 10,7 kilometer enkele reis. Omdat je ‘m loopt vanuit Poncebos naar Caín of andersom staat overal aangegeven dat het 12 kilometer is. Het mooie is, je moet ook nog terug naar je startpunt. Omdat je door een prachtige kloof loopt is een enkele reis niet echt een praktische optie. Je ziet daarom ook veel mensen een stukje van de route doen om vervolgens weer om te draaien. Zonde, eeuwig zonde.

De wandeling:
Wij hebben ‘m gelopen vanuit Poncebos naar Caín. En terug uiteraard. Vanuit de dorpen in de omgeving is er een regelmatige busdienst die je voor weinig naar Poncebos brengt. Van daaruit loop je naar het startpunt. Je begint gelijk met stijgen. De eerste 30-40 minuten loop je gestaag omhoog (afhankelijk van je tempo). Daarna loop je vrijwel de hele route op dezelfde hoogte. Vanaf Poncebos is de rotsachtige omgeving enorm imposant. Na tweederde van de route wordt de omgeving groener en de kloof smaller. Regelmatig hoor je de Cares (de rivier) stromen. Via een aantal tunnels én hier en daar een paar geiten kom je in Caín. Tijd om even bij te komen, wat te eten en drinken. Er zijn verschillende tentjes waar dat kan. Ook souveniers zijn er volop. Dat is in Poncebos overigens ook zo.
Smaken verschillen maar wij vonden de route ‘terug’ misschien wel mooier qua aanzicht. Het stuk nabij Caín is groener, wat ons aanspreekt. De ‘diepte’ krijg je weer wat meer mee lopend richting Poncebos. Afhankelijk van je tempo, het weer en het aantal (foto)stops is het ongeveer 3 uur enkele reis. Een pittige dagtocht die ongelofelijk de moeite waard is.

Aanvulling:
Het kan er (zeker in het hoogseizoen en de weekenden) erg druk zijn. Wij waren er op een vrijdag in september met stralend weer. Zeg maar: bloedheet. Het was inderdaad aardig druk maar niet vervelend. We hebben geen file gelopen en niemand hield ons op.

Lees ook:

Slovenie Meer van Bohinj

Slovenië

Slovenië, teveel om op te noemen. Desondanks doen we een poging. In de tijd dat ik met de 3X3 Basketballers

De mooiste plek ooit

06:45 ging ’t wekkertje. Klaar maken, snel ontbijtje erin en te voet naar het centrum van Salento. Om 07:30 moest

Tiramisu

Treviso – dat had je nooit verwacht…

Hordes toeristen gaan jaarlijks naar Venetië. Wellicht terecht. Het is er prachtig. Het is er immers niet voor niets zo